Jezus en de lieve vrede
De PKN Synode over het homohuwelijk

 

 

 

Afgelopen vrijdag heeft de Synode van de PKN het niet aangedurfd. Het hete hangijzer lag al sinds 2004 op tafel: wat doen we met het homohuwelijk? Is dat gelijk aan het heterohuwelijk, althans in kerkelijke zin, of is er een wezenlijk verschil tussen beide? In 2004 kwam men tot een compromis. Het huwelijk van man en vrouw werd ingezegend. Voor anderen bleef er slechts een zegen over. In alles, in Kerkorde, in Dienstboek en in ledenadministratie werd het onderscheid duidelijk. Het ene is het ware, het andere is het niet echt. Hoe belangrijk het ook was voor hen die gezegend werden. En ook al merkte je in de praktijk van de kerkelijke handeling weinig van het verschil.
En toch bleef het wringen en was er voor een heel aantal mensen genoeg aanleiding om de zaak nog eens principieel op de agenda te zetten. Zou er nu eindelijk eens helderheid kunnen komen? Helaas. Omwille van de lieve vrede blijft het compromis bestaan. Liever een gesprek van hart tot hart dan een discussie over standpunten. En het besluit werd weer uitgesteld, om niemand de maat te nemen. Althans: vooral om de orthodoxen niet de maat te nemen, want voor homo’s blijft alles zoals het was. Met een tweederangs zegen mogen zij voort. ‘In de Protestantse Kerk gaat het om inclusief kerkzijn, delend aan de ene tafel, die ervan leeft dat God 'beide kinderen ziet, uit liefde.’ zei scriba De Reuver. De lieve vrede heeft weer overwonnen, maar laat daarbij een bepaalde groep achter. Zij moeten het maar dulden, dat ze nog altijd achtergesteld blijven.
De lieve vrede. Als er iets is, wat ik niet lees in het Evangelie is dat het wel. Als het Jezus om de lieve vrede was gegaan, zouden we nooit wat van hem hebben gehoord. Gooide hij omwille van de lieve vrede de tafels om in de tempel? Liet hij de uitleg van de farizeeërs en wetsgeleerden in hun waarde, omdat hij geen scheuring wilde maken? Was alles goed zijn ogen? Kon de overspelige vrouw gewoonweg gestenigd worden omdat hij de orthodoxen niet uit de kerk wilde jagen?
Jezus stond ergens voor. Hij koos onvoorwaardelijk. Je was voor hem of tegen hem. Niet slap er tussenin. Of zoals het aan de christenen in Laodicea wordt gezegd: ‘Jullie zijn niet tegen mij, maar ook niet voor mij. Waren jullie maar voor mij of tegen mij! Omdat jullie geen van beide zijn, wil ik niets met jullie te maken hebben.’ (Openbaring 3: 15-16).

De Remonstrantse Broederschap koos er in 1986 onvoorwaardelijk voor om alle levensverbintenissen van twee mensen te zegenen, het heterohuwelijk daaronder inbegrepen. We kunnen begrijpen dat mensen dat misschien niet willen, omdat zij op een bepaalde manier de bijbel willen lezen. Onze keus is het niet. Maar wees dan tenminste helder. Laat mensen niet in de kou staan omwille van de vrede. Kies! Want dat is wat Jezus ten diepste van ons vraagt.

Tjaard Barnard,
20 november 2017